Ring... ciring... ciring... ciring ciring... Itu adalah lagu yang sering Erlan (Bendahara Kantor) klo ada si Ciring, anaknya Wahyu (bagian Tata Usaha Kantor) kalo dia maen2 ke kantor. Yang jelas waktu nulis ini aku lupa namanya, nati ditanyain lagi sama wahyu siapa nama aslinya.
Kejadian ini berlangsung jam enam sore ketika hujan keras mengguyur kantor,nampaklah si Ciring berjalan cuma dengan Erlan,tidak ada bapaknya yang biasanya selalu setia menemani. Pas gw tanya kmana bapaknya pergi, kagak ada yang tahu. Nah gaga ini (logat gorontalo), masak bapak lupa sama anaknya?? Bapak yang aneh hehehhe, sorry bro:)
Mungkin benar apa yang dikatakan Dian (asli laki-laki) kalo memang kebanyakan suami selalukurang peduli terhadap salah satu anggota keluarga,lebih peduli ke arah keluarga secara global. Misalnya klo pintu terbukaklo mau tidur lebih dipedulikan daripada wktu anaknya nangis minta susu, ato ada pencuri pasti suami akan bertindak dengan cepat dan tepat (minta tolong tetangga maksudnya heheheh). Mungkin benar juga analisanya,wlpun mnrt gw sedikit konyol sih:(
Sampai waktunya akhirnya si erlan pengen pulang,akhirnya bingunglah si Adi (bagian kepegawaian) mau diapakan anak ini. Kirain Adi mo antar pake mobil kantor,eh malah adi pengen pulang juga karena ditunggu istrinya. Akhirnya gw sama Dian plus Adi yang kebingungan memutuskan nunggu sampe bapaknya Ciring datang. Setelah 15 menit akhirnya datanglah bapaknya, syukurlah. Nah yang bikin gw tambah heran, masak bapaknya datang dengan mamanya. Ya elah, trnyata si Ciring ditinggal jalan-jalan. Woi kalo punya anak jangan ditinggal-tinggal dong heheheh.Bujuk dah...
Tidak ada komentar:
Posting Komentar